Etty Hillesum
14 november 2010
aanvang: 11:00 uur
locatie: De Rode Hoed
Voor Etty Hillesum was er een grote wederkerigheid tussen haar en God. Die kwetsbare God die ze moest beschermen en onderdak geven, was tegelijk degene die haar onderdak gaf, bij wie ze veilig en geborgen was. Dat blijkt uit haar laatste levensteken. Ook haar beurt kwam om naar Auschwitz gedeporteerd te worden, ze was 29 jaar oud. Uit de trein gooide ze een briefkaart aan een vriendin:
Christine, ik sla de Bijbel op op een willekeurige plaats en vind dit: de Heere is mijn hoog vertrek. Ik zit middenin een volle goederenwagen op m’n rugzak. (…)
‘Mijn hoog vertrek’ citeert ze psalm 94 in de Statenvertaling. ‘Burcht’ hebben latere vertalingen daar: ruimte en geborgenheid tegelijk, in een scherp contrast tussen haar innerlijke werkelijkheid en de uiterlijke omstandigheden. Zij beleeft een volstrekte wederkerigheid in de ruimte die zij in haar ziel voor God maakte, de geborgenheid die zij Hem in haar leven bood, en die God haar doet ervaren toen het er het meest op aankwam.
Uit de toespraak van Bettine Siertsema. Gelezen: uit het dagboek van Etty Hillesum, 12 juli 1942.
Christine, ik sla de Bijbel op op een willekeurige plaats en vind dit: de Heere is mijn hoog vertrek. Ik zit middenin een volle goederenwagen op m’n rugzak. (…)
‘Mijn hoog vertrek’ citeert ze psalm 94 in de Statenvertaling. ‘Burcht’ hebben latere vertalingen daar: ruimte en geborgenheid tegelijk, in een scherp contrast tussen haar innerlijke werkelijkheid en de uiterlijke omstandigheden. Zij beleeft een volstrekte wederkerigheid in de ruimte die zij in haar ziel voor God maakte, de geborgenheid die zij Hem in haar leven bood, en die God haar doet ervaren toen het er het meest op aankwam.
Uit de toespraak van Bettine Siertsema. Gelezen: uit het dagboek van Etty Hillesum, 12 juli 1942.
